تمومه خواب و خيالم توي بين الحرمينه

يه طرف آقام ابوالفضل يه طرف شاهم حسينه

در حالي كه اقدام خبرنگار عراقي در پرتاب كفش به رئيس‌جمهور آمريكا در صدر رسانه‌هاي جهان قرار گرفته است، بازي رايانه‌اي جديدي با محتواي مسابقه پرتاب كفش به سوي بوش توليد شد.

به گزارش فارس، يك پايگاه اينترنتي با استفاده از شور و شوق حاكم در محافل خبري جهان كه ناشي از اقدام خبرنگار عراقي براي پرتاب كفش به سوي بوش بود، به ابتكار جالبي در اين زمينه دست زد.

اين پايگاه خبري نروژي يك بازي رايانه‌اي را به سبك اين رخداد شكل داده است كه در آن فرد با پويانمايي كه در اختيار دارد با لنگه‌كفش، بوش را هدف قرار مي‌دهد.

اين بازي درست با پس‌زمينه كنفرانس مطبوعاتي بوش در عراق ايجاد شده است.

كاربران فضاي مجازي براي مشاهده "بازي پرتاب كفش به بوش" مي‌توانند به نشاني اينترنتي زير مراجعه كنند.
http://193.142.30.163/2008/bushgame

غزه بمان امتحان الهی این است

برادری که خموشی “فاین هم قتلوک”

کجاست دست خبیثی که بست چشم تو را

که چشم هم زدنی شد تو را تمام سلوک

به پشت قافله گو “لا اله الا الله”

سکوت بر لب ما مانده بود یا طاعون

که سر به بَرد زمین داد شاخه زیتون

خمود سرد زمستان، دروغ، صلح جهان

خموش موسیِ عمران و زنده شد قارون

علیک “آجرک الله یا رسول الله”

به رقص با می و شمشیر؛فاش با شیطان

برادرم نشناختی که بود؟ ؛ ابو سفیان!!!

شیوخِ جیره خورِ دون و غرقِ در شهوت

ببین اولئک انعام؛ اضل تر از اسبان

دعا نما که نبیند “علی ولی الله”

برای درد دلت ، واژه ها چنان کم بود

که اشک و خون به هم آمد، عجیب مرهم بود

به خواب رفته و سرد است جسم دلبندم

گرسنگی نفسش را برید ؛ بی غم بود

عنایتی بنما یا حسن کریم الله

کسی که پشت حماس وحماسه را خم کرد

و داغ کشتن هابیل را به آدم کرد

سکوت کل جهان است و نیست بومازن

که بند پاره شد و چون حرامیان رم کرد

بیا که بت شکنی نیست یا خلیل الله

و غزّه! احمدمان نیست ورنه می آمد

و ما رایتَک یا قدس ” همت و احمد ”

ببین که رنگ سیاست گرفته ایمان ها

به جزر رفته جهاد و شکسته کشتی مَد

طلوع کن ز فلسطین دوباره روح الله

نماز و غزّه و آتش آهااااااای عاشوراست

ریاض و کوفه و تهران سکوت پابرجاست

صدای العطش از خیمه گاه می آید

علم به روی زمین است ومشک بی سقّاست

کجاست منجی آل حسین ثار الله

ما هنوز شهادتي بي درد مي‌طلبيم، غافل از اينکه شهادت را جز به اهل درد نمي‌دهند.

آنانکه يک عمر مرده‌اند يک لحظه هم شهيد نخواهند شد.

اصلا مگر مرده‌گان هم شهيد مي‌شوند که ما شهيد بشويم!؟

شهادت تنها براي زنده‌هاست

شهادت را نه در جنگ بلکه در مبارزه مي‌دهند

آنچه ما در اوج دانستنمان مي‌دانيم، شهيد در حضيض لذتش مي‌بيند.

پي نوشت دارد ولي گفتني نيست